اگر افلاطن و سقراط بوده اند بزرگ
بزرگ بوده پرستار خردی ایشان.
به گاهواره مادر بسی خفت
سپس به مکتب حکمت حکیم شد لقمان.
در آن سرایی که زن نیست،انس و شفقت نیست
در آن وجود که دل مرد،مرده است روان
به هیچ مبحث و دیپاچه ای قضا ننوشت
زن از نخست بوده رکن خانه هستی
که ساخت خانه بی پای بست و بی بنیان
پروین اعتصامی
مژده ای دل که دگرباره بهار آمده است
خوش خرامیده و با حسن و وقار آمده است
به تو ای باد صبا می دهمت پیغامی
این پیامی است که از دوست به یار آمده است
شاد باشید در این عید و در این سال جدید
آرزویی است که از دوست به یار آمده است . . .
در سکوت سینه ام دستی مو سپید آخر شدی ای برف تا سرانجامم چنین دیدی در دلم باریدی ..... ای افسوس بر سر گورم نباریدی چون نهالی سست می لرزد روحم از سرمای تنهایی می خزد در ظلمت قلبم وحشت دنیای تنهایی دیگرم گرمی نمی بخشی عشق ، ای خورشید یخ بسته سینه ام صحرای نومیدیست خسته ام ، از عشق هم خسته غنچه ی شوق تو هم خشکید شعر ، ای شیطان افسونکار عاقبت زین خواب درد آلود جان من بیدار شد ، بیدار بعد از او بر هر چه رو کردم دیدم افسون سرابی بود آنچه میگشتم به دنبالش وای بر من نقش خوابی بود ای خدا .... بر روی من بگشا لحظه ای درهای دوزخ را تا به کی در دل نهان سازم حسرت گرمای دوزخ را ؟ دیدم ای بس آفتابی را کاو پیاپی در غروب افسرد آفتاب بی غروب من ! ای دریغا ، در جنوب ! افسرد بعد از او دیگر چه می جویم ؟ بعد از او دیگر چه می پایم ؟ اشک سردی تا بیفشانم گور سردی تا بیاسایم از : فروغ فرخزاد 
پشت شیشه برف می بارد
پشت شیشه برف می بارد
تو که آهسته میخوانی قنوت گریه هایت را میان ربنای سبز دستانت دعایم کن
